Nuk ekziston ndonjë plan për shfarosjen e të bardhëve nga Europa

6

Pretendimi: Plani Kalergi, i krijuar nga babai i Bashkimit Europian Richard Coudenhove-Kalergi, kërkon shfarosjen e të bardhëve në Europë

Verdikti: E pavërtetë

———————————————————————

Në rrjetet konspiracioniste, përfshi ato shqipfolëse, po qarkullon pretendimi se ekziston një plan për zëvendësimin e racave të bardha të Europës me një popullsi “Euraziatike-Negoride” që mund të kontrollohet lehtësisht nga elitat. Ky plan pretendohet se është hartuar nga “babai themelues” i Bashkimit Europian, Richard Coudenhove-Kalergi.

Si zakonisht, për të mbështetur këtë pretendim të pazakontë nuk sillet ndonjë provë, burim apo referencë.

Kjo teori konspiracioni po riqarkullon pasi në fund të Korrikut, mbi 50 mijë emigrantë marokenë kaluan kufirin në enklavën spanjolle të Afrikës së Veriut, Ceuta. Të paktën 57 persona vdiqën gjatë kalimit, gjë që nxiti masa më të rrepta të sigurisë kufitare në të gjithë Evropën.

Shumë teori konspirative duket se hasin vështirësi me dallimin midis një parashikimi (p.sh. “do të bjerë shi nesër”), një dëshire (p.sh. “shpresoj të bjerë shi nesër”) dhe një plani (p.sh. “do të manipuloj retë në mënyrë që të bjerë shi nesër”). 

Teoria konspirative antisemite dhe raciste që rrethon Planin Kalergi vuan nga të njëjtat të meta. Një parashikim nga viti 1925 për përzierjen në rritje të popujve në të ardhmen bëhet, sipas teorive konspirative, një plan i përcaktuar mirë për “shfarosjen e të bardhëve.”

Në kuptimin e ngushtë të fjalës, nuk ka asnjë plan.

Richard Coudenhove-Kalergi ishte një aristokrat austriak me rrënjë japoneze, i njohur kryesisht për angazhimin e tij ndaj një projekti pan-europian. Ky ishte veçanërisht një reagim ndaj tmerreve të Luftës së Parë Botërore dhe synonte të bashkonte kontinentin në një bashkim për të shmangur luftëra të mëtejshme.

Ai ishte një nga mbështetësit e parë të një bashkimi të Evropës, dhe në këtë cilësi, ai ngjalli zemërimin e Hitlerit dhe nazistëve, ndër të tjerë. Pas Luftës së Dytë Botërore, ai vazhdoi t’i përkushtohej projektit të tij pan-evropian. Edhe pse ai sigurisht pati një ndikim ideologjik në krijimin e Bashkimit Evropian, ai nuk konsiderohet drejtpërdrejt një nga baballarët e atij bashkimi. Ai vdiq në vitin 1972. Pas vdekjes së tij, u krijua Çmimi Coudenhove-Kalergi, i cili u jepet njerëzve që i janë përkushtuar unitetit të Evropës, siç është Angela Merkel.

Kalergi nuk shkroi kurrë një “plan”. Miti lindi dekada më vonë, i shpikur nga neonazisti austriak Gerd Honsik në fillim të viteve 2000. Honsik shtrembëroi fjali nga libri i Kalergi i vitit 1925, “Idealizmi Praktik”, për të pretenduar se Kalergi donte të shkatërronte popullsinë e bardhë të Evropës dhe ta zëvendësonte atë me një shoqëri me raca të përziera të udhëhequr nga hebrenjtë.

Bëhet fjalë për disa fjali (fq. 22-23), në të cilat Kalergi parashikon se në të ardhmen, popujt do të përzihen gjithnjë e më shumë për shkak të të gjitha llojeve të faktorëve dhe do të ngjajnë me egjiptianët e lashtë. Megjithatë, kjo citohet pa kujdes. Tre fjalitë e para të citatit mund të gjenden në faqet 22 dhe 23. Fjalitë që vijojnë në ‘citat’, megjithatë, shfaqen 27 faqe më vonë, megjithëse paraqitet si një citat i vazhdueshëm. Për më tepër, nuk përkthehet fjalë për fjalë dhe fjalët janë lënë jashtë. 

Ideja e një ‘Plani Kalergi’ bazohet në citime të nxjerra jashtë kontekstit, të cilat paraqesin një pamje të shtrembëruar të botëkuptimit të austriakut. Kjo u konfirmua edhe nga Martyn Bond, i cili shkroi një biografi rreth Kalergi. Sipas Bond, Coudenhove-Kalergi shkroi në mënyrë parashikuese rreth përzierjes së racave dhe klasave shoqërore në të ardhmen e largët, bazuar në atë që ai kishte vëzhguar tashmë. Në asnjë mënyrë nuk bëhet fjalë për një axhendë apo një plan të paracaktuar.

“[Kalergi] përshkruan objektivisht atë që tashmë po ndodhte dhe që do të ndodhte gjithnjë e më shumë – përzierjen racore – ndërsa faktorë të ndryshëm të globalizimit u bënë gjithnjë e më të dukshëm,” shkroi Bond. Por ato ishin përshkrime, jo udhëzime. Pretendimi se ai “synonte të eliminonte racën e bardhë përmes përzierjes racore me emigrantë nga jashtë Europës” është një “keqlexim i madh” i punës së tij, sipas Bond.

Shkrimet e vetë Kalergi tregojnë se ai donte ta forconte Europën duke besuar se vetëm një kontinent i bashkuar do të ishte në gjendje të përballej me gjigantë si Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Sovjetik.

Ai gjithashtu mendonte se kultura evropiane po “ecte përpara me fitore” dhe përfundimisht do të “thithte” kulturat e tjera. Bond i tha PolitiFact se pavarësisht trashëgimisë së tij të përzier, Kalergi mbante një bindje të “superioritetit të të krishterëve të bardhë,” një pikëpamje që kritikët e tij të ekstremit të djathtë “mund edhe ta miratojnë.”

Megjithëse teoritë konspirative rreth “gjenocidit të bardhë” janë më të vjetra, pretendimet specifike që lidhen me Kalergi kanë origjinën e tyre në Gjermaninë naziste, sipas historianëve Roland Clark dhe Nikolaus Hagen.

Ato u qarkulluan, ndër të tjera, nga gazeta e Partisë Naziste, e cila përdori gjuhë ksenofobike, antisemite dhe raciste për ta përshkruar Kalergin si “profetin komercial të Pan-Evropës” dhe “një bastard të veshur dhe të keq” “ëndërron një botë njerëzish euroaziatikë-negroidë, të nënshtruar ndaj sundimit të dhënë nga Zoti të hebrenjve”.

Në vitin 2019, Komisioni Evropian iu përgjigj negativisht pyetjes nëse Plani Kalergi përbënte bazën e politikës europiane të migracionit. Komisioni u përgjigj se nuk ishte në dijeni të ndonjë “plani” dhe vuri në dukje politikën e tij të migracionit, e cila është përditësuar disa herë gjatë dekadës së fundit.

Teoria konspirative “Plani Kalergi” është një variant europian i teorive të konspiracionit rreth “gjenocidit të të bardhëve” që frymëzuan një person të armatosur që vrau 51 persona në dy xhami në Zelandën e Re në vitin 2019.